15 Aralık 2017 Cuma

Bi zahmet zannetmesek!

Zannediyorum, zannediyosun, zannediyor!

Ne çok zannediyoruz! İşin aslını astarını bilmeden, sadece zannediyoruz. Kendi kendimize küsüp, kendi kendimize triplere giriyoruz. Hiç düşünmeden... hemen yargılayıp, hükmü verioruz! Dışımızdan bir şey söylemesek bile içimizde biriktiriyoruz. Biriktirdikçe tozlanıyor yüreklerimiz! Öyle çok toz kaplıyorki kalbimizi gönül güzümüz kapanıyor... İşimize gelmeyeni görmez, duymaz, dinlemez oluyoruz. Birde kendimize bakmadan, etrafımıza insalıktan dem vuruyoruz!

Oysa zannetmesek! Çok mu içimize dert oldu, gitsek konuşsak, doğrusunu anlasak...düşünsek, tartıp biçsek, empati yapsak mesela...(herkesin şartları aynı değil maesef) Cevabı duyunca kızmayacağız belki... ya da çok kızacağız. Ama yine de zannetmesek, cevapları bildiğimizi sanmasak daha mı güzel olurdu dersiniz Dünya?



0 yorum:

Yorum Gönder

İyi ki...

Hayatın içerisinde hepimize bir rol  biçilmiş. Bazen bu rol öyle bir hal alır ki ne yaptıklarına ne de söylediklerine anlam vermezsin! ...

 
Copyright 2009 HerbiRenk