2 Mayıs 2013 Perşembe

Çocukken oynadığımız oyunlar


Çocukken  oynadığımız oyunların bir çoğundan büyüdükçe aynı keyfi alamaz oluyoruz. Oysaki çocukken bitmez tükenmez bir şevkle oynardık her birimiz. Biri biter diğerine başlardık. Yorulup sıkılmadan oynar, oynar, oynardık... Akşam eve dönünce de yorgunluktan koltuğun kenarında uyur kalırdık. Kendi adıma çocukluğumun en güzel taraflarından biride her şeyi oyuna çevirebilmekti herhalde. Dersleri, yemek yemeği, banyoya girme vakitlerini hatta odayı toplama görevini bile oyun gibi oynardım. Benim için en çekilmezi yemek yemekti, zira yemek yemeyi pek seven bir çocuk değildim ve annemde bir peynir reklamındaki anne gözüyle yemek koyan anne gibi bir anneydi. (hala da öyle ama artık ben kendi yemeğimi kendim koyuyorum) Hal böyle olunca benim için yemek yemek bazen işkenceye dönüşebiliyordu.

Bu konu nereden çıktı derseniz Sevgili Bahar beni mimlemiş.Konumuz çocukluğumuzda severek oynadığımız oyunlar.

Yukarıda da yazdığım gibi ben tüm oyunları çok severdim, saklambaç, yakan top, kutu kutu pense, menekşe mendilin düşe, istop, evcilik, hatta erkek okuyucular bilir 9 aylık, gol atan kaleye gibi oyunları bile zevkle oynamışımdır. Kimleri mimliyorum dersek, bu güzel mimi cevaplamak isteyen herkesi mimliyorum.

2 yorum:

Bahar dedi ki...

Her şeyi oyun haline getirmek eğlenceli olmalı:)

HerbiRenk dedi ki...

:)) evet hatta bezan sevmediğim işlerde (dakika tutarak v.b)yine oyun oynar gibi yaparım o işleri:))

Yorum Gönder

Anladıklarımız Değişir mi?

Bir yazı yazsam... ya da daha basiti bir cümle... sonra zaman geçse... dönsem bir daha okusam... aynı mı olur anladığım? Onca zaman,...

 
Copyright 2009 HerbiRenk