5 Eylül 2011 Pazartesi

Saygılar!


Tren yolculuğunu oldum olası severim... Şimdilerde tren yolculuğuna hasret var içimde, belki küçükken çok seyahat ettiğim için belki de artık eskisi gibi trene binmediğim için bilmiyorum. 

Cumartesi günü trenle İstanbul'a gittik, gezdik dolaştık, işlerimiz vardı onları hallettik, dönerken de hadi trenle dönelim dedik. Ama sen misin trenle dönmek isteyen, bin pişman olduk. Aslında trenin bir suçu yok, o görevini yaptı, tıkır tıkır bizi evimize taşıdı. Ama sadece bizi taşımadı ki, içerisinde her çeşitten insan. İnsanlar değişik değişik, farklı kültürler, farklı hayatlar, farklı yaşanmışlıklar... Çeşitli olmak güzel bir şey yanlış anlamayın, herkes aynı olsa çok sıkıcı bir yer olurdu herhalde Dünya! Ama bazı insanlara dayanamıyorum, aslında dayanamadığım insanlar değil, davranış biçimleri, yoksa kimse kimseden üstün veya aşağı değil. İşte beni çileden çıkartan olaylar sinsilesi.
Trende yukarıdaki şekilde görüldüğü üzere bir yerleşim söz konusuydu. Çocukların babası olan adam telefonuyla oynuyor ve çocuklarla zerre ilgilenmiyordu, arada bir telefonundan başını kaldırman, kendisinin zor duyduğu sesiyle "oturun" diyordu. Çocuklar (biri üç, biri dört yaşlarında) delirmiş gibi koltukların üzerinde zıp zıp zıplıyorlar, bir bağrış, bir çağrış, kompartıman inim inim inliyordu. Trenin sesi duyulmuyor hesabı siz yapın. Halanın ve annenin umurunda değil bir kere yapmayın, etmeyin, insanlar rahatsız olur veya düşersiniz demiyorlar. Enişte yazık arkasını dönüp uyarmaya çalışıyor ama nafile babadan, haladan, anneden tepki gelmeyince çocuklar yaptıklarını umursamıyorlardı. Adı üzerinde çocuk, umursamamaları ya da yaptıklarının farkında olmamaları normal. Bu arada çocuklar, halanın yanında oturan orta yaşlı kadıncağızın saçını başını çekiştiriyorlar, kafasına, omzuna (yanlışlıkla ama) darbeler savuruyorlardı. (Her şeyi geçtim, o çocuklar düşüp kafasını gözünü de yarabilir, o derece hareket halindeler.) Öyle böyle derken yarım saat belki kırk beş dakika geçti, tamam şimdi susacaklar, şimdi oturacaklar derken, ama yok bitmek bilmedi işkence. En sonunda dayanamadık, babasına söyledik. Tepkimiz karşısında adam, bir çocuğu annesine yolladı, diğer çocuğu da oturttu yanına oyalamaya başladı. Biraz sonra da özür diledi. Aslında normal olan bunu baştan düşünmesiydi. Biz o çocukları en fazla yarım saat daha dinleyecektik eğer uyarmasaydık, ama bu aile kendi çocuklarını ve etrafı düşünmeden hareket etmeye devam edecekti. Belki de hala kaldıkları yerden devam ediyor hayatlarına, o olay trende kaldı o aile için. Ve daha da önemlisi bu çocuklar büyüyecek, yarın toplumun birer parçası olacak. Çocuklar aileden ne görürse onu alıyor maalesef. Çok şey değil istediğim, sadece biraz saygı! Toplumca git gide daha saygısız, daha umursamaz, daha sesimizi çıkartmayan insanlar haline dönüşüyoruz. Oysa  her şey saygıdan ibaret değil mi? İnsana saygı, emeğe saygı, sevgiye saygı, vatandaşa saygı, büyüklere saygı, sıraya saygı, hakka saygı, hukuka saygı, tercihlere saygı... 

27 yorum:

  1. ah canım kıyamam :)

    bende severim treni .. en arka koltukları secmelisin hani kalabalık aileler genelde ortalardaki dörtlü oturma alanını seçerde :) okul yıllarımda çok gittim geldim bilirim..:)

    YanıtlaSil
  2. cecil---> arkanın bir önünde oturuyordum ben:S kalabalıktı zaten biraz tren kim nereyi bulursa oturmuş durumu:))

    YanıtlaSil
  3. cecil---> çizimden öyle olmuş, ben masayı kaldıracaktım unutmuşum demek ki:) haklısın, masalı kısım gibi görünyor:S

    YanıtlaSil
  4. kesinlikle canım..en azından ortak kullanım alanlarında kendimi yırtarım resmen çewremizi rahatsız ettirmemek adına çocuklara:)
    ama herkes duyarlı olmuyor bu ortamlara maalesef...
    ayrıca güzel ziyaretin için çok teşekkür ederim:)
    sevgilerimle...
    takipteyim...

    YanıtlaSil
  5. birtutamkekik---> biz de öyle büyüdük, annemiz babamız başkalarına rahatsızlık vermemize asla izin vermezlerdi. En azından o aile için ders olmuştur umarım.

    rica ederim, sizin poğaçalar da leziz görünüyordu:) takipteyim:)

    YanıtlaSil
  6. herbirenk trenle ankaradan adapazarına gitmek gibi bir gaflette bulundum, uzun yolda ilk ve son tren yolculuğum olmasını temenni ediyorum, o kadar rahatsızdı ki senin hesap arkamda oturan adam saatlerce telefonda yüksek sesle konuştu, bütün aile sorunlarını öğrendik.

    YanıtlaSil
  7. neler çektiğini anlayabiliyorum..biz de benzer bir durumu uçakta yaşadık..aman allahım çocuk uçağı ayağa kaldırdı anne baba sadece kucağında tutuyor, ne dil dökmek, ne ikna etmek gibii bir çaba yok abartmıyorum 45 dakika ağladı..ağlamak değil parçaladı kendini çocuk..biz de sabır çekerek noktaladık yolculuğu..
    saygı, görgü ne yazık ki ender bulunan değerler oldu..

    YanıtlaSil
  8. evet,her şey saygıdan ibaret.

    YanıtlaSil
  9. tren yolculukları ne keyiflidir ya. ülkemizdeki tren yollarının daha iyi olmasını dilerdim ama yine de güzel bir seyahat aracı tren.

    YanıtlaSil
  10. trenle geldim bu ülkeye başka bir ülkeden, çocuk yaşta.

    çok başka bir konu ele alınsa da, tren ve çocuğu okuduğumda nerelere gittim...

    YanıtlaSil
  11. ben trende olumden donmusum, travmam var.
    cocuklarida hic sevmem, oyle ailelere coktan bir sey demistim ben. siz yine iyi dayanmissiniz.

    sen yazinca ben uyuz oldum.

    YanıtlaSil
  12. İlk 8 yaşında bindim trene ve nefret ettim!Pencereden bakıp hava almak istedim ve...
    Hangi hayvan tükürdüyse olduğu gibi yüzüme geldi, iyhhhh..

    En son, zorunlu olarak Budapeşte de binmiştim ve yine çok hoşuma gitmedi, ama Almanya da ki hızlı trenler süper;allam sanki uçak:)

    YanıtlaSil
  13. çok güzel yazmışssın canım maalesef herkes anne baba olamıyor..belki onlarında birsürü farklı derdi var,biraz hoşgörülü olmak gerek..ama yinede insanlar sınırları bilemli..

    ben treni çok severim..tren evimize çok yakındı..bir umut gibi bişeydi o zamanlar..

    YanıtlaSil
  14. Artık çocuklara disiplin uygulamanın modern bir yaklaşım olduğu sanılıyor ne yazık ki.. Bu sayede kendilerini, çocuklarını kasmadan büyüten çağdaş ebeveyn sananlar da var. Varsan baksan o insanlar evde çocuklara şiddet bile uyguluyorlardır. Dengeyi bulmak hem zor, hem de çok kolay.

    Geçmiş olsun...

    YanıtlaSil
  15. Dürr-i Yekta---> :)) senin başlangıçında çok kötü olmuş:(( yüksek sesle telefonla konuşan, sohbet eden insanlarda çok rahatsız edici oluyor gereçekten:(

    YanıtlaSil
  16. Emine---> çocuk kendini parçalarken sizi düşünmemiş madem de kendi çocuğunu da mı düşünmemiş:S çocuktur laf anlamayabilir ama en azından ebeveynlerin biraz çocuklarına saygı, iyilik, görgü bunları öğretmeleri gerek!

    YanıtlaSil
  17. temerrüt---> İnsanlar birbirlerine yeterince saygılı davransalar zaten hiçbir sorun çıkmayacak bence:)

    YanıtlaSil
  18. eeyore---> ankara-adapazarı yollarını yenileyeceklermiş herhalde 3 sene kapalı kalacakmış, ama bunca trafik ne olur onu bilemiyorum!

    YanıtlaSil
  19. two---> bazen bana da olur başka bir şey okurken, beklenmedik bir anı canlanır gözümde:) hatırladıkların hoş ise sevindim...

    YanıtlaSil
  20. Lô - Lâ---> ooy loliipopum ya bende ölümden dönsem hiç hoşlanmazdım herhalde trenlerden...
    işte bizde yarım saat zor dayandık, söyledik sonunda... ben asıl öndeki kadın nasıl sabretti onu merak ediyorum:S

    YanıtlaSil
  21. Sıradan bir balık----> ıııöğğh çok kötüüü hayatta en sevmediğim şey başkasının tükürüğü:((

    Buraya da geldi hızlı tren ben hiç binmedim hızlı trene:)

    YanıtlaSil
  22. Gul/İnn---> kesinlikle sınırlar önemli, ama günümüzde bir çok anne-baba sınır nedir bilmiyorlar. biz bir şekilde bu günlere geldik yaşıyoruz ama gelecek için ciddi endişelerim var, hoşgörüsüz, saygısız, sevgisiz hatta doyumsuz bir nesil geliyor:((

    laf aramızda bu olay aslında benim treni sevmemi engellemedi:)) trenin suçu yok ki:))

    YanıtlaSil
  23. Müge---> Çok ama çok haklısın, çağdaşlık demek sonsuz özgürlük demek değil ki, çocuklar ne isterse yapılması hoş birşey değil, o zaman çocuklar hiç bir şeyden zevk almayan bireylere dönüşüyorlar. Herşeyin kararı iyi:) çocuk yetiştirmek zor iş, söylemesi kolayda başıma gelince bakalım nasıl olacak bu işler:)

    YanıtlaSil
  24. Güzelim tren yolculuğu böyle mi olmalıydı? Hayır ama insanlar sorumsuz, insanlar vurdumduymaz. Dokunma bana çok ah işitirsin arkadaşım.

    YanıtlaSil
  25. Ben Sizinle 100-e 100 razi...

    YanıtlaSil
  26. Aslısın---> oyy oyy tren yolculuğumun yanmasına mı yanayım, yoksa insanların sorumsuzlularına mı yanayım ben de bilemedim arkadaşım:(

    YanıtlaSil
  27. Amin---> sizin oralarda da var mı böyle olaylar bilmiyorum ama artık sabrım taştı düşüncesizliğe, saygısızlığa:(

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...